วันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2569

ความปารถนาสุดท้ายของพ่อต่อลูกหลาน พระธรรม เฉลยธรรมบัญญัติ 6.4-9

 

โครงเทศนางานไว้อาลัย คุณพ่อซางเฉิน แซ่หยาง

 

เรื่อง                ความปารถนาสุดท้ายของพ่อต่อลูกหลาน

พระธรรม        เฉลยธรรมบัญญัติ 6.4-9

4 โอ คนอิสราเอล จงฟังเถิดพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายเป็นพระเจ้าเดียว  5 พวกท่านจงรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจและสิ้นสุดกำลังของท่าน  6 และจงให้ถ้อยคำที่ข้าพเจ้าบัญชาพวกท่านในวันนี้อยู่ในใจของท่าน 7 และพวกท่านจงอุตส่าห์สอนถ้อยคำเหล่านั้นแก่บุตรหลานของท่าน เมื่อท่านนั่งอยู่ในเรือน เดินอยู่ตามทาง และนอนลงหรือลุกขึ้น จงพูดถึงถ้อยคำนั้น 8 จงเอาถ้อยคำเหล่านี้พันไว้ที่มือของท่านเป็นหมายสำคัญ และจงจารึกไว้ที่หว่างคิ้วของท่าน 9 และเขียนไว้ที่เสาประตูเรือน และที่ประตูของท่าน

คำนำ

1.       โมเสสเป็นเสมือนพ่อของคนอิสราเอลเวลานั้น ท่านอายุประมาณ 120 ปี มีความปารถนาให้ลูกหลานดำเนินชีวิตอย่างมั่นคงในทางของพระเจ้า

2.       คุณพ่อซางเฉิน แซ่หยาง ท่านจากไปเมื่ออายุ 86 ปี แม้ท่านไม่ใช่ผู้นำเหมือนโมเสส แต่เชื่อว่าท่านเองก็ปารถนาให้ลูกหลานมั่นคงในทางของพระเจ้า

ให้เรามาพิจารณาความปารถนาของโมเสสที่มีต่อลูกหลาน หรือคนอิสราเอล

1.        ให้ลูกหลานรู้จักพระเจ้าเที่ยงแท้อย่างแท้จริง (4)

โอ คนอิสราเอล จงฟังเถิดพระเยโฮวาห์พระเจ้าของเราทั้งหลายเป็นพระเจ้าเดียว

1.1.   พระนามของพระเจ้า นามว่า “เยโฮวาห์ หรือยาเวห์”   มาจาก อพยพ 13.14 “เราเป็นผู้ซุ่งเราเป็น” มีความหมายสามอย่างคือ  ทรงเป็นพระเจ้าด้วยพระองค์เอง  ทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ และทรงดำรงอยู่ตลอดไป

1.2.   คำว่าเป็นพระเจ้าเดียว มีความหมายคือ

·          เพื่อแบ่งแยกพระเจ้ากับสิ่งทรงสร้างทั้งหมด พระยาเวห์เท่านั้นที่เป็นพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว

·          พระยาเวห์นี้ หมายถึง พระเจ้าพระบิดา พระเจ้าพระเยซูคริสต์ พระเจ้าพระวิญญาณบริสุทธิ์ ทั้งสามบุคคลนี้เป็นพระเจ้าหนึ่งเดียว ที่คริสเตียนเราเรียกว่า พระเจ้าตรีเอกานุภาพ   นอกจากพระเจ้าตรีเอกานุภาพนี้ไม่มีใครเป็นพระเจ้า

2.        ให้ลูกหลานรักพระเจ้าอย่างสุดจิตใจและสุดกำลัง (5-6)

พวกท่านจงรักพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านด้วยสุดจิตสุดใจและสิ้นสุดกำลังของท่าน  6 และจงให้ถ้อยคำที่ข้าพเจ้าบัญชาพวกท่านในวันนี้อยู่ในใจของท่าน

2.1.   คำถามสำคัญคือ “อะไรคือการรักพระเจ้า”

2.2.   สำหรับชาวยิวคือ การเรียนและท่องจำหนังสือธรรมบัญญัติของโมเสส

2.3.   สำหรับคริสเตียน “ให้ถ้อยคำ/พระวจนะของพระเจ้า อยู่ในใจของเรา”  ยอห์น 14:15 ถ้าท่านทั้งหลายรักเรา ท่านก็จะประพฤติตามบัญญัติของเรา

3.        ให้สร้างบรรยากาศแห่งความเชื่อในครอบครัว/บ้าน  (7-9)

3.1.   พูดเรื่องพระเจ้ากับคนในบ้าน  7 และพวกท่านจงอุตส่าห์สอนถ้อยคำเหล่านั้นแก่บุตรหลานของท่าน เมื่อท่านนั่งอยู่ในเรือน เดินอยู่ตามทาง และนอนลงหรือลุกขึ้น จงพูดถึงถ้อยคำนั้น 

3.2.   สร้างสัญลักษณ์แห่งความเชื่อในบ้าน 8 จงเอาถ้อยคำเหล่านี้พันไว้ที่มือของท่านเป็นหมายสำคัญ และจงจารึกไว้ที่หว่างคิ้วของท่าน 9 และเขียนไว้ที่เสาประตูเรือน และที่ประตูของท่าน

3.3.   เปิดบ้านให้เป็นบ้านแห่งความเชื่อ การนมัสการในบ้าน ต้อนรับพี่น้องมานมัสการอธิษฐานที่บ้าน

สรุปและเชิญชวน

ในบั้นปลายชิวิตของโมเสส ก่อนที่ท่านจะจากไป ท่านปารถนาให้ลูกหลาน / คนอิสราเอล รู้จักพระเจ้าอย่างแท้จริง รักพระเจ้าอย่างสุดใจ และสร้างบรรยากาศแห่งความเชื่อในทุกๆ ที่ที่เขาอยู่

ขอหนุนใจลูกหลานของคุณพ่อหยาง  เชื่อว่าคุณพ่อก็ปารถนาเช่นนี้กับลูกหลานของท่านด้วย

และหนุนใจพี่น้องคริสเตียนด้วย

วันนี้เรารู้จักพระเจ้าเที่ยงแท้จริงไหรือยัง

วันนี้เรารักพระเจ้าเที่ยงแท้ขนาดไหน

วันนี้เราได้สร้างบรรยากาศแห่งความเชื่อในบ้านของเราหรือยัง

จงรีบเร่งทำเสียแต่วันนี้ เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะจากโลกนี้ไปเมื่อไร ขอพระเจ้าอวยพร