วันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2569

หัวข้อเทศนา: "จงดำเนินชีวิตให้เป็นที่โปรดปราณของพระเจ้า"

พระธรรมอ้างอิง: ปฐมกาล 6:8, ลูกา 1:28, 30

8 แต่โนอาห์เป็นที่โปรดปรานในสายพระเนตรพระเจ้า

28 ทูตสวรรค์เข้าบ้านมาถึงหญิงพรหมจารีนั้น แล้วว่า “เธอผู้ซึ่งพระเจ้าทรงโปรดปรานมาก จงจำเริญเถิด พระเป็นเจ้าทรงสถิตอยู่กับเธอ”

30 แล้วทูตสวรรค์จึงกล่าวแก่เธอว่า “มารีย์เอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะเธอเป็นที่พระเจ้าทรงโปรดปรานแล้ว

บทนำ

การได้รับการยอมรับจากพระองค์ การเป็นที่โปรดปราณ ของพระเจ้าไม่ใช่เพราะเราเป็นคนแบบไหน แต่เป็นเรื่องของความสัมพันธ์และการดำเนินชีวิตที่สอดคล้องกับพระทัยของพระองค์

1. การเป็นที่โปรดปรานคืออะไร? (ปฐมกาล 6:8, ลูกา 1:28, 30)

คำว่า “โปรดปราณ” หมายถึง ชอบ ชื่นชอบมาก เอ็นดูรักใคร่ หรือชอบเป็นพิเศษ ผู้ที่พระเจ้าทรงโปรดปราน จึงหมายถึง บุคคลที่พระเจ้าทรงเอ็นดูรักใคร่ ทรงพอพระทัยเป็นอย่างมาก เช่น...

โนอาห์เป็นที่โปรดปราณในสายพระเนตรของพระเจ้า ไม่ใช่เพราะเขาดีพร้อมที่สุดในโลก แต่เพราะเขาเลือกที่จะดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อและสัตย์ซื่อท่ามกลางยุคสมัยที่เสื่อมทราม (ปฐมกาล 6:8)

มารีย์ผู้ซึ่งพระเจ้าทรงโปรดปราณมาก (ลูกา 1:28, 30) การเป็นที่โปรดปรานหมายถึงการที่พระเจ้าทรง "เลือก" และ "มอบหมาย" สิ่งสำคัญให้เราทำตามแผนการของพระองค์

ดังนั้น ความโปรดปราณของพระเจ้า เกิดจากการมีความสัมพันธ์และการดำเนินชีวิตที่ติดสนิทกับพระเจ้า และสอดคล้องกับน้ำพระทัยของพระเจ้า

2. ทำไมเราต้องปรารถนาความโปรดปรานของพระเจ้า? (อพยพ 33:17)

เพื่อเราจะเข้าถึงพระทัยพระเจ้า : เมื่อพระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า "เราจะทำตามสิ่งเจ้าขอ เพราะเจ้าเป็นที่โปรดปรานในสายตาของเรา" (อพยพ 33:17) นี่คือเครื่องยืนยันว่า ความโปรดปรานทำให้เราเข้าถึงพระทัยของพระเจ้าและได้รับคำตอบในสิ่งที่สอดคล้องกับพระประสงค์

17 ฝ่ายพระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “สิ่งซึ่งเจ้าขอแล้วเราจะกระทำตาม เพราะว่าเจ้าเป็นที่โปรดปรานของเราแล้ว และเรารู้จักชื่อของเจ้า”

เพื่อเราจะได้รับความไว้วางใจให้ทำพันธกิจของพระเจ้า ปฐก 6.13-21 พระเจ้ามอบหมายพันธกิจให้โนอาห์ช่วยโลกให้รอดจากน้ำท้วม

13 พระเจ้าจึงตรัสแก่โนอาห์ว่า “เราตัดสินใจแล้วว่า จะให้บรรดามนุษย์ถึงความพินาศเสียที ด้วยเหตุว่าโลกเต็มไปด้วยความทารุณเพราะการกระทำของมนุษย์ ดูเถิด เราจะทำลายพวกเขาพร้อมกับแผ่นดินโลก 14 เจ้าจงต่อนาวาด้วยไม้สนโกเฟอร์ แล้วทำเป็นห้องๆ และยาชันทั้งข้างในข้างนอก

เพื่อรับพระพรที่เหนือความคาดหวัง : ความโปรดปรานของพระเจ้าสามารถเปิดประตูที่มนุษย์เปิดไม่ได้ และพลิกสถานการณ์ที่ดูเหมือนสิ้นหวังให้กลายเป็นโอกาส สดด 90.17

17 ขอความโปรดปรานของพระเจ้าของข้าพระองค์อยู่เหนือข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์เหนือข้าพระองค์ พระเจ้าข้า ขอพระองค์ทรงสถาปนาหัตถกิจของข้าพระองค์ทั้งหลาย

3. จะดำเนินชีวิตอย่างไรให้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า?

รักษาความสัมพันธ์กับพระเจ้า ยน 15.4-5, วว 3.20 บุคคลในพระคัมภีร์ที่เป็นที่โปรดปรานล้วนมีความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยมกับพระเจ้า ฮบ 11.5 เอโนคดำเนินไปกับพระเจ้า

จงเข้าสนิทอยู่ในเรา และเราเข้าสนิทอยู่ในท่าน แขนงจะออกผลเองไม่ได้ นอกจากจะติดอยู่กับเถาฉันใด ท่านทั้งหลายก็จะเกิดผลไม่ได้ นอกจากจะเข้าสนิทอยู่ในเราฉันนั้น 5 เราเป็นเถาองุ่น ท่านทั้งหลายเป็นแขนง ผู้ที่เข้าสนิทอยู่ในเราและเราเข้าสนิทอยู่ในเขา ผู้นั้นก็จะเกิดผลมาก เพราะถ้าแยกจากเราแล้วท่านจะทำสิ่งใดไม่ได้เลย

20 นี่แน่ะ เรายืนเคาะอยู่ที่ประตู ถ้าผู้ใดได้ยินเสียงของเราและเปิดประตู เราจะเข้าไปหาผู้นั้นและจะรับประทานอาหารร่วมกับเขา และเขาจะรับประทานอาหารร่วมกับเรา

5 เพราะเอโนคมีความเชื่อ ฉะนั้นพระเจ้าจึงทรงรับท่านขึ้นไป เพื่อไม่ให้ท่านประสบกับความตาย ไม่มีผู้ใดพบท่าน เพราะพระเจ้าทรงรับท่านไปแล้ว ก่อนที่ทรงรับท่านขึ้นไปนั้น มีผู้เป็นพยานว่าท่านเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า

ดำเนินชีวิตที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า รม 12.1 2 คร 5.9

1 พี่น้องทั้งหลาย ด้วยเหตุนี้โดยเห็นแก่ความเมตตากรุณาของพระเจ้า ข้าพเจ้าจึงวิงวอนท่านทั้งหลายให้ถวายตัวของท่านแด่พระองค์ เพื่อเป็นเครื่องบูชาที่มีชีวิตอันบริสุทธิ์และเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า ซึ่งเป็นการนมัสการโดยวิญญาณจิตของท่านทั้งหลาย

9 เหตุฉะนั้นเราตั้งเป้าของเราว่า จะอยู่ในกายนี้ก็ดีหรือไม่อยู่ก็ดี เราก็จะทำตัวให้เป็นที่พอพระทัยของพระองค์

รักพระเจ้าแล้วไปรักมนุษย์ ฮบ 13.16, 1ยน 4.11-12, อฟ 5.2

อฟ 5.2 และจงดำเนินชีวิตในความรัก เหมือนดังที่พระคริสต์ได้ทรงรักเราทั้งหลาย และทรงประทานพระองค์เองเพื่อเรา ให้เป็นเครื่องถวายและเครื่องบูชาอันเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า

1ยน 4.11-12 ท่านที่รักทั้งหลาย ถ้าพระเจ้าทรงรักเราทั้งหลายเช่นนั้น เราก็ควรจะรักซึ่งกันและกันด้วย 12 ไม่มีผู้ใดเคยเห็นพระเจ้า ถ้าเราทั้งหลายรักซึ่งกันและกัน พระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในเราทั้งหลาย และความรักของพระองค์ก็สมบูรณ์อยู่ในเรา

ฮบ 13.16 จงอย่าละเลยที่จะกระทำการดี และจงแบ่งปันข้าวของซึ่งกันและกัน เพราะเครื่องบูชาอย่างนั้นเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า

บทสรุป

การเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าไม่ใช่รางวัลสำหรับคนสมบูรณ์แบบ แต่เป็นพระพรสำหรับคนที่ ติดสนิทกับพระองค์ ดำเนินชีวิตที่ถวายเกียรติแด่พระองค์ และไปรักเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างจริงใจ

วันพุธที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

พระองค์จะตั้งราชอาณาจักรใหม่ให้อิสราเอลหรือ? พระธรรม กิจการ 1.6-11

โครงเทศนาวันอาทิตย์ที่ 17 พฤษภาคม 2026

หัวเรื่อง พระองค์จะตั้งราชอาณาจักรใหม่ให้อิสราเอลหรือ?

พระธรรม กิจการ 1.6-11

6 เมื่อเขาทั้งหลายได้ประชุมพร้อมกัน เขาจึงทูลถามพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะทรงตั้งราชอาณาจักรขึ้นใหม่ ให้แก่ชนอิสราเอลในครั้งนี้หรือ” 7 พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ไม่ใช่ธุระของท่าน ที่จะรู้เวลาและวาระซึ่งพระบิดาได้ทรงกำหนดไว้ โดยสิทธิอำนาจของพระองค์

คำนำ

ครั้งที่ผ่านมาได้แบ่งปันเรื่องการรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ กจ 1.5 พระคัมภีร์ตอนนี้บันทึกว่าพระองค์ทรงอยู่กับสาวกเป็นครั้งสุดท้ายแล้วพระเจ้าทรงรับพระองค์ขึ้นไปสวรรค์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่บนภูเขามะกอกเทศ สาวกถามพระเยซูว่าพระองค์จะทรงตั้งราชอาณาจักรขึ้นใหม่ให้อิสราเอลในครั้งนี้หรือ แต่พระเยซูตอบว่าไม่ใช่ธุระของท่าน….. วันนี้ให้เราใคร่ครวญคำถามของสาวก และคำตอบของพระเยซู

1. อะไรคือการตั้งราชอาณาจักรขึ้นใหม่ให้อิสราเอล (6)

1.1 คำพยากรณ์เรื่องอาณาจักรพระเมสสิยาห์ อสย 9.6-7, ดนล 7.13-14, มธ 2.1,5-6, ศคย 9.9-, มธ 21.4-9

6 ด้วยมีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา มีบุตรชายคนหนึ่งประทานมาให้เรา และการปกครองจะอยู่ที่บ่าของท่าน และท่านจะเรียกนามของท่านว่า “ที่ปรึกษา มหัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ องค์สันติราช” 7 เพื่อการปกครองของท่านจะเพิ่มพูนยิ่งขึ้น และสันติภาพจะไม่มีที่สิ้นสุด เหนือพระที่นั่งของดาวิด และเหนือราชอาณาจักรของพระองค์ ที่จะสถาปนาไว้ และเชิดชูไว้

ด้วยความยุติธรรมและด้วยความชอบธรรม ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปจนนิรันดร์กาล

ความกระตือรือร้นของพระเจ้าจอมโยธาจะกระทำการนี้

1.2 การล่มสลายของประเทศและการถูกกดขี่

ปี กคศ. 586 ถูกทำลายโดยประเทศบาบิโลน
ปี กคศ. 539 ถูกปกครองโดยประเทศเปอร์เซีย
ปี กคศ. 332 ถูกปกครองโดยประเทศกรีก
ปี กคศ. 63 ถูกปกครองโดยโรมัน
ปี คศ. 70 ถูกโรมันทำลาย

1.3 การรอคอยของชาวยิวและความเข้าใจของสาวก มธ 2.1-6, กจ 1.6

1 พระเยซูได้ทรงบังเกิดที่บ้านเบธเลเฮมแคว้นยูเดียในรัชกาลของกษัตริย์เฮโรด ภายหลังมีพวกโหราจารย์จากทิศตะวันออกมายังกรุงเยรูซาเล็ม ถามว่า 2 “กุมารผู้ที่บังเกิดมาเป็นกษัตริย์ของชนชาติยิวนั้นอยู่ที่ไหน เราได้เห็นดาวของท่านปรากฏขึ้น เราจึงมาหวังจะนมัสการท่าน” 3 ครั้นกษัตริย์เฮโรดได้ยินดังนั้นแล้ว ก็วุ่นวายพระทัย ทั้งชาวกรุงเยรูซาเล็มก็พลอยวุ่นวายใจไปด้วย 4 แล้วท่านให้ประชุมบรรดามหาปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์ของประชาชน ตรัสถามเขาว่า “ผู้เป็นพระคริสต์นั้นจะบังเกิดแห่งใด” 5 เขาทูลว่า “ที่บ้านเบธเลเฮมแคว้นยูเดีย เพราะว่าผู้เผยพระวจนะได้เขียนไว้ ดังนี้ว่า 6 บ้านเบธเลเฮมในแผ่นดินยูเดีย จะเป็นบ้านเล็กน้อยที่สุดในสายตาของบรรดาผู้ครองแผ่นดินยูเดียก็หามิได้ เพราะว่าเจ้านายคนหนึ่งจะออกมาจากท่าน ผู้ซึ่งจะครอบครองอิสราเอลชนชาติของเรา”

6 เมื่อเขาทั้งหลายได้ประชุมพร้อมกัน เขาจึงทูลถามพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะทรงตั้งราชอาณาจักรขึ้นใหม่ ให้แก่ชนอิสราเอลในครั้งนี้หรือ”

2. ทำไมพระเยซูไม่ตั้งราชอาณาจักรอิสราเอลขึ้นใหม่ (7)

2.1 เป็นสิทธิอำนาจสูงสุดของพระเจ้าพระบิดาทรงกำหนดไว้แล้ว (กจ 1.7)

7 พระองค์ตรัสตอบเขาว่า “ไม่ใช่ธุระของท่าน ที่จะรู้เวลาและวาระซึ่งพระบิดาได้ทรงกำหนดไว้ โดยสิทธิอำนาจของพระองค์

2.2 พระเยซูจะต้องเสด็จกลับสวรรค์เพื่อรับเกียรติก่อน (ยน 17.1-5)

1 เมื่อพระเยซูตรัสดังนั้นแล้ว พระองค์ก็ทรงแหงนพระพักตร์ขึ้นดูฟ้าและตรัสว่า “พระบิดาเจ้าข้า ถึงเวลาแล้ว ขอทรงโปรดให้พระบุตรของพระองค์ได้รับเกียรติ เพื่อพระบุตรจะได้ถวายเกียรติแด่พระองค์ 2 ดังที่พระองค์ได้ทรงโปรดให้พระบุตรมีอำนาจเหนือมนุษย์ทั้งสิ้น เพื่อให้พระบุตรประทานชีวิตนิรันดร์แก่คนที่พระองค์ทรงมอบแก่พระบุตรนั้น 3 และนี่แหละคือชีวิตนิรันดร์ คือที่เขารู้จักพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้องค์เดียว และรู้จักพระเยซูคริสต์ที่พระองค์ทรงใช้มา 4 ข้าพระองค์ได้ถวายเกียรติแด่พระองค์ในโลก เพราะข้าพระองค์ได้กระทำกิจที่พระองค์ทรงให้ข้าพระองค์กระทำนั้นสำเร็จแล้ว 5 บัดนี้พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ได้รับเกียรติต่อพระพักตร์ของพระองค์ คือเกียรติซึ่งข้าพระองค์ได้มีร่วมกับพระองค์ก่อนที่โลกนี้มีมา

2.3 การตั้งราชอาณาจักรกับการเสด็จมาของพระเยซูจะเป็นเรื่องเดียวกัน (กจ1.11)

10 เมื่อเขากำลังเขม้นดูฟ้า เวลาที่พระองค์เสด็จขึ้นไปนั้น มีสองคนสวมเสื้อขาวมายืนอยู่ข้างๆ เขา 11 สองคนนั้นกล่าวว่า “ชาวกาลิลีเอ๋ย เหตุไฉนท่านจึงเขม้นดูฟ้าสวรรค์ พระเยซูองค์นี้ซึ่งทรงรับไปจากท่านขึ้นไปยังสวรรค์นั้น จะเสด็จมาอีกเหมือนอย่างที่ท่านทั้งหลายได้เห็นพระองค์เสด็จไปยังสวรรค์นั้น”

2.4 เพื่อให้ข่าวประเสริฐแห่งความรอดไปถึงมนุษย์ทุกคน (8) 2 ปต 3.8-9

8 แต่ท่านทั้งหลายจะได้รับพระราชทานฤทธิ์เดช เมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จมาเหนือท่าน และท่านทั้งหลายจะเป็นพยานฝ่ายเราในกรุงเยรูซาเล็ม ทั่วแคว้นยูเดีย แคว้นสะมาเรีย และจนถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก”

8 แต่ดูก่อนพวกที่รัก อย่าลืมความจริงข้อนี้เสีย คือวันเดียวของพระเจ้าเป็นเหมือนกับพันปี และพันปีก็เป็นเหมือนกับวันเดียว 9 องค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ได้ทรงเฉื่อยช้าในเรื่องพระสัญญาของพระองค์ ตามที่บางคนคิดนั้น แต่พระองค์ได้ทรงอดกลั้นพระทัยไว้ เพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายมาช้านาน พระองค์ไม่ทรงประสงค์ที่จะให้ผู้หนึ่งผู้ใดพินาศเลย แต่ทรงปรารถนาที่จะให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่

3. สาวก / คริสเตียน เราควรตอบสนองอย่างไร

3.1 อธิษฐานขอให้แผ่นดินของพระองค์ขยายออกไป มธ 6.10

10 ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ขอให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไรก็ให้เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก

3.2 รับฤทธิ์เดชและเป็นพยานจนสุดปลายแผ่นดินโลก (8)

3.3 ดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์และถวายพระเกียรติ 2 ปต 3.11,14

11 เมื่อเห็นแล้วว่าสิ่งทั้งปวงจะต้องสลายไปหมดสิ้นเช่นนี้ ท่านทั้งหลายควรจะเป็นคนเช่นใดในชีวิตที่บริสุทธิ์และดีงาม 14 เหตุฉะนั้นพวกที่รัก เมื่อท่านทั้งหลายยังคอยสิ่งเหล่านี้อยู่ ท่านก็จงอุตส่าห์ให้พระองค์ทรงพบท่านทั้งหลายมีใจสงบ ปราศจากมลทินและข้อตำหนิ

สรุป

พระเยซูคริสต์จะเสด็จกลับมาครั้งที่สองอย่างแน่นอนตามพระสัญญาของพระองค์ ขณะที่เรากำลังรอคอยเวลากำหนดของพระบิดา จงดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์และถวายเกียรติพระเจ้า อุทิศตัวของเราในการรับใช้ และประกาศเป็นพยานตลอดชีวิตของเรา

วันจันทร์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2569

เรื่อง “บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์” พระธรรม กิจการ 1.4-5

โครงร่างคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 19 เมษายน 2026

เรื่อง “บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์”

พระธรรม กิจการ 1.4-5

4 เมื่อพระองค์ได้ทรงพำนักอยู่กับอัครทูต จึงกำชับเขามิให้ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็ม แต่ให้คอยรับตามพระสัญญาของพระบิดา คือพระองค์ตรัสว่า “ตามที่ท่านทั้งหลายได้ยินจากเรานั่นแหละ 5 เพราะว่ายอห์นให้รับบัพติศมาด้วยน้ำ แต่ไม่ช้าไม่นานท่านจะรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์”

คำนำ

ระหว่าง 40 วันที่พระเยซูทรงเป็นขึ้นจากความตาย พระองค์ทรงย้ำกับพวกสาวกว่า “แต่อีกไม่นานพวกท่านจะรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์” วันนี้เราจะใคร่ครวญว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์คือใคร อะไรคือการรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และมีผลอย่างไรต่อชีวิตของเรา

1. พระวิญญาณบริสุทธิ์คือใคร

1.1 ทรงเป็นบุคคลหนึ่งในตรีเอกานุภาพ มธ 28.19

เหตุฉะนั้นเจ้าทั้งหลายจงออกไปสั่งสอนชนทุกชาติ ให้เป็นสาวกของเรา ให้รับบัพติศมาในพระนามแห่งพระบิดา พระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์

1.2 ทรงเป็นพระเจ้า กจ 5.3-4

3 ฝ่ายเปโตรจึงถามว่า “อานาเนีย เหตุไฉนซาตานจึงทำให้ใจของเจ้าเต็มไปด้วยการมุสาต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทำให้เจ้าเก็บค่าที่ดินส่วนหนึ่งไว้ 4 เมื่อที่ดินยังอยู่ก็เป็นของเจ้ามิใช่หรือ เมื่อขายแล้วเงินก็ยังอยู่ในอำนาจของเจ้ามิใช่หรือ มีเหตุอะไรเกิดขึ้นให้เจ้าคิดในใจเช่นนั้นเล่า เจ้ามิได้มุสาต่อมนุษย์แต่ได้มุสาต่อพระเจ้า”

1.3 ทรงเป็นองค์พระผู้ช่วยของเรา ยน 14.16,26, 16.7

16 เราจะทูลขอพระบิดา และพระองค์จะประทานผู้ช่วยอีกผู้หนึ่งให้แก่ท่าน เพื่อจะได้อยู่กับท่านตลอดไป 17 คือพระวิญญาณแห่งความจริง ซึ่งโลกรับไว้ไม่ได้ เพราะแลไม่เห็นและไม่รู้จักพระองค์ ท่านทั้งหลายรู้จักพระองค์ เพราะพระองค์ทรงสถิตอยู่กับท่าน และจะประทับอยู่ในท่าน

26 แต่องค์ผู้ช่วยคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ซึ่งพระบิดาจะทรงใช้มาในนามของเรานั้น จะทรงสอนท่านทั้งหลายทุกสิ่ง และจะให้ท่านระลึกถึงทุกสิ่งที่เราได้กล่าวไว้แก่ท่านแล้ว

7 อย่างไรก็ตามเราจะบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลาย คือการที่เราจากไปนั้นก็เพื่อประโยชน์ของท่าน เพราะถ้าเราไม่ไป องค์พระผู้ช่วยก็จะไม่เสด็จมาหาท่าน แต่ถ้าเราไปแล้ว เราก็จะใช้พระองค์มาหาท่าน

2. อะไรคือการบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์

2.1 ต่างจากการรับบัพติศมาในน้ำ (สำแดงว่าเราได้ตาย ถูกฝัง และเป็นขึ้นด้วย กันกับพระเยซูคริสต์) รม 6.3-4

3 ท่านไม่รู้หรือว่า เราทั้งหลายที่ได้รับบัพติศมาเข้าในพระเยซูคริสต์ ก็ได้รับบัพติศมานั้นเข้าในความตายของพระองค์ 4 เหตุฉะนั้น เราจึงถูกฝังไว้กับพระองค์แล้ว โดยการรับบัพติศมาเข้าส่วนในการตายนั้น เพื่อว่าเมื่อพระคริสต์ได้ทรงถูกชุบให้เป็นขึ้นมาจากความตายโดยเดชพระสิริของพระบิดาแล้ว เราก็จะได้ดำเนินตามชีวิตใหม่ด้วยเหมือนกัน

2.2 หมายถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงสถิต (ประทับตรา) ในตัวของเรา เมื่อเรา กลับใจบังเกิดใหม่โดยเชื่อวางใจในพระเยซูคริสต์ อฟ 1.13, กจ 2.38

38 ฝ่ายเปโตรจึงกล่าวแก่เขาว่า “จงกลับใจใหม่และรับบัพติศมาในพระนามแห่งพระเยซูคริสต์สิ้นทุกคน เพื่อพระเจ้าจะทรงยกความผิดบาปของท่านเสีย แล้วท่านจะได้รับพระราชทานพระวิญญาณบริสุทธิ์

2.3 ดังนั้นคนในสมัยพระเยซูผู้เชื่อจะรับบัพติมาในน้ำก่อนและจึงได้รับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณ หลังวันเพ็นเทคอสต์ ผู้เชื่อจะได้รับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณก่อนแล้วจึงรับบัพติศมาในน้ำ กจ 9.18, 10.44-48

18 และในทันใดนั้นมีอะไรเหมือนเกล็ดตกจากตาของเซาโล แล้วก็เห็นได้อีก ท่านจึงลุกขึ้นรับบัพติศมา

47 “ใครอาจจะห้ามคนเหล่านี้ที่ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์เหมือนเรา โดยมิให้เขารับบัพติศมาด้วยน้ำได้”

3. ผลที่เกิดขึ้นเมื่อได้รับรับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์

3.1 มีหลักประกันในฝ่ายวิญญาณ อฟ 1.13-14, รม 8.16-17

13 ในพระองค์นั้น ท่านทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน เมื่อท่านได้ฟังสัจวาทะ คือข่าวประเสริฐเรื่องความรอดของท่าน และได้วางใจในพระองค์ ได้รับการผนึกตราไว้ด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์แห่งพระสัญญา 14 เป็นมัดจำของการรับมรดกของเรา จนกว่าเราจะได้รับเป็นกรรมสิทธิ์ เป็นที่ถวายสรรเสริญแด่พระสิริของพระองค์

16 พระวิญญาณนั้นเป็นพยานร่วมกับวิญญาณจิตของเราทั้งหลายว่า เราทั้งหลายเป็นบุตรของพระเจ้า 17 และถ้าเราทั้งหลายเป็นบุตรแล้ว เราก็เป็นทายาท คือเป็นทายาทของพระเจ้า และเป็นทายาทร่วมกับพระคริสต์ เมื่อเราทั้งหลายทนทุกข์ทรมานด้วยกันกับพระองค์นั้น ก็เพื่อเราทั้งหลายจะได้ศักดิ์ศรีด้วยกันกับพระองค์ด้วย

3.2 ผู้เชื่อถูกผูกพันธ์ให้เป็นกายเดียวกันในพระเยซูคริสต์ 1 คน 12.13

13 เพราะว่าถึงเราจะเป็นพวกยิว หรือพวกกรีก เป็นทาสหรือมิใช่ทาสก็ตาม เราทั้งหลายได้รับบัพติศมาโดยพระวิญญาณองค์เดียวเข้าเป็นกายเดียวกัน และพระวิญญาณองค์เดียวนั้นซาบซ่านอยู่

3.3 ทำให้ชีวิตเราได้รับการเปลี่ยนแปล กท 5.16-25

22 ฝ่ายผลของพระวิญญาณนั้น คือความรัก ความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความสัตย์ซื่อ 23 ความสุภาพอ่อนน้อม การรู้จักบังคับตน เรื่องอย่างนี้ไม่มีธรรมบัญญัติห้ามไว้เลย 24 ผู้ที่อยู่ฝ่ายพระเยซูคริสต์ได้เอาเนื้อหนังกับความอยาก และตัณหาของเนื้อหนังตรึงไว้ที่กางเขนแล้ว

3.4 มีกำลังฤทธิ์เดชในการประกาศข่าวประเสริฐ กจ 1.8

3.5 ได้รับของประทานเพื่อรับใช้พระเจ้าในคริสตจักร 1 โครินธ์ 12.4-11

8 พระเจ้าทรงโปรดประทานโดยทางพระวิญญาณ ให้คนหนึ่งมีถ้อยคำประกอบด้วยสติปัญญา และให้อีกคนหนึ่งมีถ้อยคำอันประกอบด้วยความรู้ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน 9 และให้อีกคนหนึ่งมีความเชื่อ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน และให้อีกคนหนึ่งมีความสามารถรักษาคนป่วยได้ แต่เป็นพระวิญญาณองค์เดียวกัน 10 และให้อีกคนหนึ่งทำการอิทธิฤทธิ์ต่างๆ และให้อีกคนหนึ่งเผยพระวจนะได้ และให้อีกคนหนึ่งรู้จักสังเกตวิญญาณต่างๆ และให้อีกคนหนึ่งพูดภาษาแปลกๆ และให้อีกคนหนึ่งแปลภาษานั้นๆ ได้ 11 สิ่งสารพัดเหล่านี้ พระวิญญาณองค์เดียวกันทรงบันดาลและประทานแก่แต่ละคนตามชอบพระทัยพระองค์

สรุป

จงตระหนักว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์ ทรงเป็นพระเจ้าบุคคลหนึ่งในพระเจ้าตรีเอกานุภาพ และเราทุกคนที่บังเกิดใหม่โดยเชื่อพระเยซูคริสต์ ได้รับบัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้ว เหตุฉะนั้นจงดำเนินชีวิตที่ถวายเกียรติและเชื่อฟังการทรงนำของพระวิญญาณที่สถิตอยู่ในชีวิตของท่าน และอุทิศตัวในการรับใช้ตามการทรงนำของพระองค์ กท 5.25 ถ้าเรามีชีวิตอยู่โดยพระวิญญาณ ก็จงดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณด้วย

วันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2569

หัวใจแห่งการถวายที่พระเจ้าทรงพอพระทัย พระธรรม: 1 พงศ์ศาวดาร 29:1-19

โครงร่างเทศนา: หัวใจแห่งการถวายที่พระเจ้าทรงพอพระทัย

พระธรรม: 1 พงศ์ศาวดาร 29:1-19

บทนำ

การสร้างพระวิหารของพระเจ้าในสมัยของดาวิดไม่ใช่เพียงโครงการก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ แต่เป็นการแสดงออกถึงความรักและความจงรักภักดีที่ประชากรมีต่อพระเจ้า แม้ดาวิดจะไม่ได้เป็นผู้สร้างด้วยตนเอง แต่ท่านได้วางรากฐาน "หัวใจ" ในการถวายไว้อย่างยอดเยี่ยม

1. การถวายด้วย "สุดกำลัง" หรือ "เต็มความสามารถ" (ข้อ 1-5)

กษัตริย์ดาวิดเป็นแบบอย่างในการทุ่มเททรัพยากรเพื่อพระนิเวศของพระเจ้า โดยมีรายละเอียดดังนี้:

1.1 ความหมายของคำว่า "สุดกำลัง" หรือ "เต็มความสามารถ":

ไม่ใช่เพียงการถวายสิ่งที่ "เหลือใช้" แต่คือการจัดเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ (ข้อ 2)
ครอบคลุมทั้งทรัพยากรภายนอก (ทอง เงิน อัญมณี) และความทุ่มเทภายใน (แรงกาย สติปัญญา และจิตวิญญาณ)
หมายถึงการ "ถวายตัว" ก่อนที่จะ "ถวายของ" (ข้อ 5) คือการมอบชีวิตให้เป็นเครื่องบูชาที่ขอบพระคุณพระเจ้า

1.2 เหตุผลที่ต้องทำอย่าง "สุดกำลัง" หรือ "เต็มความสามารถ":

เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า (ข้อ 1): เพราะงานนี้ "ไม่ใช่สำหรับมนุษย์ แต่สำหรับพระยาห์เวห์พระเจ้า" พระองค์ทรงยิ่งใหญ่สูงสุด งานที่ทำถวายพระองค์จึงควรสะท้อนถึงพระสิริของพระองค์
เพราะความรักที่มีต่อพระนิเวศ (ข้อ 3): ดาวิดทำเพราะท่าน "มีความรักความปรารถนาต่อพระนิเวศ" ความรักที่แท้จริงจะนำไปสู่การทุ่มเทอย่างไร้ขีดจำกัด
เพื่อเป็นรากฐานแก่คนรุ่นหลัง: ดาวิดต้องการเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดไว้ให้โซโลมอนและประชากร เพื่อให้งานของพระเจ้าสำเร็จลุล่วงอย่างสง่างาม

1.3 จะต้องทำอย่างไรเพื่อให้เป็นการถวายที่ "สุดกำลัง":

มีการวางแผนและเตรียมการ (ข้อ 2): "ข้าพเจ้าได้จัดเตรียมไว้... อย่างสุดกำลัง" การถวายอย่างสุดกำลังไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่ต้องผ่านการตั้งใจและการบริหารจัดการทรัพยากรที่มีอยู่
สละทรัพย์ส่วนตัวด้วยความยินดี (ข้อ 3): เริ่มต้นจากการเป็นแบบอย่างในการสละสิ่งที่รัก and มีค่าที่สุด (ทองคำและเงินบริสุทธิ์) มากกว่าแค่ทำตามหน้าที่
สมัครใจและอุทิศตน (ข้อ 5): ต้องเป็นการตัดสินใจด้วยความสมัครใจ (Consecration) คือการแยกส่วนนั้นไว้สำหรับพระเจ้าโดยเฉพาะ ไม่ใช่ด้วยการบังคับ

2. การถวายด้วย "ใจสมัครและยินดี" (ข้อ 6-9)

เมื่อผู้นำเป็นแบบอย่าง ประชากรจึงตอบสนองด้วยใจเดียวกัน

2.1 ความหมายของการถวายด้วย "ใจสมัครและยินดี":

ความสมัครใจ (Willingness): คือการให้ที่ไม่ได้มาจากความจำใจหรือถูกบังคับ แต่มาจากความปรารถนาภายใน (ข้อ 6)
ความยินดี (Joy): คือการมีความสุขที่ได้เห็นพระราชกิจของพระเจ้าเคลื่อนไปข้างหน้า มากกว่าความเสียดายทรัพย์สิ่งของ (ข้อ 9)
ความซื่อตรง (Wholeheartedness): หมายถึงการถวายด้วยใจที่ไม่ได้แบ่งแยก แต่เป็นใจที่มอบให้พระเจ้าอย่างครบถ้วน

2.2 เหตุผลสำคัญที่ต้องถวายด้วยใจสมัครและยินดี:

พระเจ้าทรงทอดพระเนตรที่ท่าทีของหัวใจ: พระเจ้าทรงพอพระทัยในคนที่ให้ด้วยใจยินดีมากกว่ามูลค่าของที่ถวาย
สร้างบรรยากาศแห่งความเชื่อ: เมื่อมีการให้ด้วยใจสมัคร จะเกิดแรงขับเคลื่อนแห่งความรักและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในชุมชน (ข้อ 9 "ประชาชนก็ปีติยินดี")
เป็นการขอบพระคุณในพระคุณของพระเจ้า: ความยินดีในการถวายสะท้อนถึงการที่เราสำนึกว่าพระเจ้าได้ทรงประทานพระพรแก่เรามาก่อนแล้ว

2.3 จะต้องถวายอย่างไรให้เป็นใจสมัครและยินดี:

มองดูแบบอย่างที่ถูกต้อง (ข้อ 6): บรรดาผู้นำต้องเป็นผู้เริ่มทำก่อนด้วยใจสมัคร เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้อื่น
ถวายด้วยความจริงใจและซื่อตรง (ข้อ 9): "เขาทั้งหลายได้ถวาย... ด้วยใจซื่อตรง" คือการให้โดยไม่มีวาระซ่อนเร้นหรือทำเพื่ออวดอ้าง
ชื่นชมในผลของงานพระเจ้า: ให้โฟกัสไปที่ความศักดิ์สิทธิ์และจุดประสงค์ของงาน (พระนิเวศ) จะทำให้เรามีความสุขในการร่วมส่วนในงานนั้น

3. การถวายด้วย "ความถ่อมใจ" (ข้อ 10-16)

คำสรรเสริญของดาวิดเผยให้เห็นท่าทีที่ถูกต้องต่อทรัพย์สิ่งของและการยอมรับอำนาจสูงสุดของพระเจ้า

3.1 ความหมายของการถวายด้วย "ความถ่อมใจ":

การสำนึกในความจำกัดของตน (ข้อ 14): "ข้าพเจ้าเป็นใคร และประชากรของข้าพเจ้าเป็นใคร?" คือการตระหนักว่าเราเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ได้รับพระเมตตาจากพระเจ้า
การยอมรับอธิปไตยของพระเจ้า (ข้อ 11-12): คือการเข้าใจว่าความยิ่งใหญ่ พระกำลัง และทรัพย์สมบัติไม่ได้เกิดจากความสามารถของเราเอง แต่ล้วนมาจากพระหัตถ์ของพระองค์
การเป็น "ผู้ฝากทรัพย์" (Stewardship): หมายถึงการมองว่าเราไม่ได้เป็นเจ้าของที่แท้จริง แต่เป็นเพียงผู้อารักขาสิ่งที่พระเจ้าทรงมอบให้ดูแลชั่วคราว

3.2 เหตุผลที่ต้องถวายด้วยความถ่อมใจ:

เพื่อป้องกันความภาคภูมิใจในตัวเอง: หากเราคิดว่าเราถวายเพราะ "เราเก่ง" หรือ "เรามีมาก" ใจเราจะหยิ่งผยอง แต่ความถ่อมใจจะทำให้เราถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าเพียงผู้เดียว
เพราะทุกสิ่งมาจากพระเจ้าอยู่แล้ว (ข้อ 14, 16): "สารพัดมาจากพระองค์... และเป็นของพระองค์" การถวายจึงไม่ใช่การให้สิ่งที่เกินมา แต่เป็นการคืนสิ่งที่ได้รับมาแด่เจ้าของที่แท้จริง
พระเจ้าทรงทอดพระเนตรลึกถึงเจตนา (ข้อ 17): พระเจ้าทรงประสงค์ใจที่ซื่อตรงและความถ่อมใจมากกว่าพิธีกรรมภายนอก

3.3 จะต้องถวายอย่างไรให้มีความถ่อมใจ:

เริ่มต้นด้วยการสรรเสริญและขอบพระคุณ (ข้อ 10-13): ให้การอธิษฐานสรรเสริญพระลักษณะของพระเจ้าเป็นจุดเริ่มต้น เพื่อให้เราเห็นความยิ่งใหญ่ของพระองค์และความเล็กน้อยของเรา
ตระหนักว่าโอกาสในการถวายคือ "พระคุณ" (ข้อ 14): ให้ถือว่าการที่พระเจ้าทรงอนุญาตให้เรามีส่วนร่วมในงานของพระองค์นั้นเป็นสิทธิพิเศษ ไม่ใช่ภาระ
มอบถวายคืนด้วยท่าที "คืนของเจ้าของ" (ข้อ 16): เมื่อถวายแล้ว ให้บอกกับพระเจ้าว่า "ทุกอย่างที่ข้าพเจ้านำมานี้เป็นของพระองค์" เพื่อตัดความยึดติดในตัวตนและทรัพย์สิน

4. การถวายด้วย "ใจที่มั่นคง" (ข้อ 17-19)

ดาวิดสรุปด้วยคำอธิษฐานเพื่อให้ความตั้งใจนี้ยั่งยืนและส่งผลต่ออนาคต

4.1 ความหมายของการถวายด้วย "ใจที่มั่นคง":

ความยั่งยืน (Consistency): ไม่ใช่การถวายเพียงชั่วครู่ชั่วคราวตามอารมณ์ แต่เป็นท่าทีของใจที่ยึดมั่นในพระเจ้าตลอดไป (ข้อ 18)
ความสัตย์ซื่อ (Integrity): คือใจที่ซื่อตรงต่อหน้าพระเจ้าผู้ทรงตรวจค้นใจ (ข้อ 17) และรักษาพันธสัญญาที่มีต่อพระองค์อย่างไม่เปลี่ยนแปลง
การจดจ่อ (Fixed Purpose): หมายถึงการตั้งใจแน่วแน่ว่าจะดำเนินตามน้ำพระทัยและรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของงานพระเจ้า

4.2 เหตุผลที่ต้องถวายด้วยใจที่มั่นคง:

พระเจ้าทรงทดสอบและพอพระทัยใจที่เที่ยงธรรม (ข้อ 17): การถวายที่เป็นที่ยอมรับต้องมาจากความสม่ำเสมอและความซื่อตรง ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ภายนอก
เพื่อให้ความเชื่อส่งต่อสู่คนรุ่นหลัง (ข้อ 18-19): หากใจของผู้นำและประชากรไม่มั่นคง งานพระนิเวศ (หรือราชกิจของพระเจ้า) ในอนาคตจะสั่นคลอน ดาวิดจึงอธิษฐานขอให้ใจของโซโลมอน "สัตย์ซื่อครบถ้วน"
การถวายคือไลฟ์สไตล์ ไม่ใช่กิจกรรม: ใจที่มั่นคงทำให้การถวายเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์กับพระเจ้าตลอดชีวิต

4.3 จะต้องถวายอย่างไรให้มีใจที่มั่นคง:

ทูลขอพระเจ้าให้ทรงรักษาใจเราไว้ (ข้อ 18): "ขอพระองค์ทรงรักษาความปรารถนาและปัญญาในใจของประชากร... ตลอดไป" เราต้องพึ่งพาพระวิญญาณบริสุทธิ์ในการรักษาความร้อนรน
ฝึกฝนการเชื่อฟังในระยะยาว (ข้อ 19): ไม่เพียงแต่ให้ทรัพย์สิน แต่ต้องให้ใจที่พร้อมจะ "ถือรักษาพระบัญญัติ" และ "กระทำสารพัดสิ่ง" ตามที่พระเจ้าสั่ง
สร้างรากฐานทางจิตวิญญาณที่เข้มแข็ง: การถวายอย่างต่อเนื่องต้องคู่ไปกับการอธิษฐานและการนมัสการเหมือนที่ดาวิดทำ เพื่อให้ใจหยั่งรากลึกลงในพระเจ้า

บทสรุปและแอปพลิเคชัน

สำรวจหัวใจ: เราถวายแด่พระเจ้าด้วย "สุดกำลัง" และ "ใจสมัคร" หรือไม่?
เปลี่ยนมุมมอง: ให้เราจำเริญขึ้นใน ความถ่อมใจว่า ทุกสิ่งที่เรามีนั้นมาจากพระคุณพระเจ้า
การตอบสนอง: วันนี้คุณพร้อมจะถวาย "ตัว" และ "สิ่งที่ท่านมี" เพื่อขยายแผ่นดินของพระเจ้าในคริสตจักรและชุมชนของท่านแล้วหรือยัง?

ข้อพระธรรมหลักสำหรับการท่องจำ:

"แต่ข้าพเจ้าเป็นใคร และประชากรของข้าพเจ้าเป็นใคร ที่เราจะสามารถถวายด้วยใจสมัครเช่นนี้? เพราะว่าสารพัดมาจากพระองค์ และเราได้ถวายของที่มาจากพระหัตถ์ของพระองค์แก่พระองค์" (1 พงศ์ศาวดาร 29:14)

วันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2569

หัวข้อเทศนา: "จงดำเนินชีวิตให้เป็นที่โปรดปราณของพระเจ้า"

หัวข้อเทศนา: "จงดำเนินชีวิตให้เป็นที่โปรดปราณของพระเจ้า"

บทนำ

1. การเป็นที่โปรดปรานคืออะไร? (ปฐมกาล 6:8, ลูกา 1:28, 30)

2. ทำไมเราต้องปรารถนาความโปรดปรานของพระเจ้า? (อพยพ 33:17)

3. จะดำเนินชีวิตอย่างไรให้เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้า?

บทสรุป

วันพุธที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2569

พระองค์จะตั้งราชอาณาจักรใหม่ให้อิสราเอลหรือ? พระธรรม กิจการ 1.6-11

วันจันทร์ที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2569

เรื่อง “​บัพ​ติศ​มา​ด้วย​พระ​วิญ​ญาณ​บริ​สุทธิ์” พระธรรม กิจการ 1.4-5

วันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2569

หัวใจแห่งการถวายที่พระเจ้าทรงพอพระทัย พระธรรม: 1 พงศ์ศาวดาร 29:1-19

โครงร่างเทศนา: หัวใจแห่งการถวายที่พระเจ้าทรงพอพระทัย

บทนำ

1. การถวายด้วย "สุดกำลัง" หรือ "เต็มความสามารถ" (ข้อ 1-5)

2. การถวายด้วย "ใจสมัครและยินดี" (ข้อ 6-9)

3. การถวายด้วย "ความถ่อมใจ" (ข้อ 10-16)

4. การถวายด้วย "ใจที่มั่นคง" (ข้อ 17-19)

บทสรุปและแอปพลิเคชัน

เรื่อง “บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์” พระธรรม กิจการ 1.4-5